|

تا حالا فکر کردی دنیا چند متره؟تا حالا فکر کردی که مساحت دنیا رو می شه حساب کرد یا
نه؟محیطش رو چی؟اصلا دنیا چند متره؟رقم هاش به اندازه ای هست که توی صفحه کوچیک
ماشین حسابت جا بگیره؟اصلا مهمه بدونی این دنیایی که داری توش راه می ری٬نفس می
کشی و زندگی می کنی چند متره؟شاید مهم باشه ولی مهم تر از اون اینه که بدونی دنیای
که برای خودت ساختی چند متره!آره...دنیای تو.هر کدوم از ما علاوه بر این که توی یک دنیای
بزرگ و مشترک زندگی می کنیم یک دنیای خصوصی هم داریم.دنیای درون ما!خیلی ها
دنیای درون شان کوچیکه مثل آپارتمان های امروزی که ۴ نفر به زور توش جا می شن و نمی
شه توش قایم باشک بازی کرد!اما بعضی ها دنیاشون از دنیای واقعی و مشترکی که همه ما
داریم توش زندگی می کنیم هم بزرگ تره.این که دنیای به این بزرگی رو چطوری توی دل
خودشون جا دادن هم خودش جای بحث داره اما اونایی که دنیاشون کوچیکه همیشه توی
عذابن.چرا فلانی امروز به من اخم کرد؟چرا غذا شوره؟چرا دوستم نداره؟چرا فوت کرد؟ای
کاش نمی رفت!ای کاش اینطوری نمی شد!چه قدر زندگی پوچه!تکراریه ٬خسته کننده است
و چرا و ای کاش و حرفای منفی این آدما هیچ وقت تمومی نداره.وقتی هم که یک چیزی بر
وفق مرادشون هست می گن کاشکی از خدا چیز دیگه ای می خواستم!چی می شد اگه
به خاطر همین چیزی که خواستی و خدا بهت داده شکر گزاری کنی تا این که با گفتن این
جمله خودت رو به این باور برسونی که زندگی هیچوقت روی خوشی نداره؟دلم میخواست
می تونستم جنس دنیای این آدما رو عوض کنم!احتمالا دنیایی از جنس سیمان دارن!سخت و
محکم و غیر قابل نفوذ.باید خرابش کرد و از نو ساخت.ولی ای کاش دنیاشون کش می اومد!
اون وقت می گرفتم دنیاشون رو می کشیدم ٬ اون قدر می کشیدم تا اندازه دنیای آدم بزرگا
بشه.آدمایی که خودشون هم مثل دنیاشون بزرگن.کسایی که با یه حرف ناراحت کننده زندگی
شون رو تلخ نمی کنن٬کسایی که همیشه خدا رو برای کوچیک ترین چیزی بهشون داده شده
شکر گزاری می کنن.کسایی که ایمان دارن پشت هر ناراحتی حکمت خدا هست٬ کسایی که
دنیاشون اون قدر بزرگه که با هیچ دستگاه پیشرفته نمی شه مساحت و محیطش رو حساب
کرد!
من و تو جزء کدوم دسته از این آدماییم؟
|